CEREN OĞUZ

Düşünce Kolaj

Kâğıt gemilerin altında bir gece kelebeği, kadın portreleri ve el ele duran çocuklar. Sağda “Hülyalar Labirenti” yazıyor.Tam boyutta aç

Ve bazı şeyler: HİÇ DE KOMİK DEĞİL!

Bilincin sınırlarını gördüğümde anladım ki sadece benim düşündüklerim yok orada. Gördüğümün sadece benim tahayyül ettiğimle sınırlı olmadığını anlayıp hülyalar labirentinden çıkışı buldum. Ve günaydın özgürlük!

‘’Bu şeyleri çok soyut buluyorum. Neden Amerikalıyım? Neden Kanadalıyım? Ne ki bu? Anlamı ne? Birileri bir çizgi çekmiş ve ‘’Burası budur.’’demiş. Ama biz çok daha fazlasıyız... Sanki her şey önünüze konan soyut yapılardan oluşuyor ve sizi bir şekilde bir arada tutmaları gerekiyor. Bıraktım ben onları. Bir arada tutulmasam da olur.’’

Kitap rafları önünde yüzüne kitap tutan bir figür, iri gözlü bir çizim ve “Modern Dünyada Varoluşun Anlamsızlığı” kupürü.Tam boyutta aç

Herkes bir sebep buluyordu, herkes bir özür buluyordu, herkes bir kaçamak buluyordu, hatta herkes zeytinyağı gibi üste çıkıyordu... Gergedanca konuşuluyordu.’’ Gergedanca bilmeyen ben modern dünyada varoluşumun anlamsızlığı içinde kaybolmuştum. Salonumun başköşesindeki kitaplar fısıldadılar varoluşumun sırlarını... Onlardan duyardım sonra sır olmadığını anlardım. Bunları sır edenler şöyle söylediler: Yaşasın Kötülük!

Bütün sırları içime çekip yaşamımın ustası olmaya karar verdim:

İnsan bir kez kendi özüyle karşılaşırsa bunu yok ayması veya unutması mümkün olmaz.

Kadın portreleri ve okuyan bir adamın üzerinden “Dört Yerde Nezaket” yazısı geçiyor. Sağda kırmızı bir kalp çizimi var.Tam boyutta aç

Dört yerde nezaket(SİZLİK)!

‘’İnsan düşleri öldüğü gün ölür.’’

İki yüzün yakın planı, daktilo başında bir figür ve mavi göğe asılmış çamaşırların arasında küçük bir Ankara tabelası.Tam boyutta aç

Yansıyan gölgeleri gerçek sananların arasında gerçeği ucundan görebilenlerin, bütün ‘’lekelere’’ övgüyle yaklaşanların ‘’anne’’ gibi iyileştirici dokunuşlarına sığınarak çocukluğu ve iç sesine kafa tutanların çığlığı:

NEREDESİN BEN?

Kadın ve çocukların fotoğrafları, insan çizimleri, boş bir kuş kafesi ve saat kadranı renkli kupürler arasında sıralanıyor.Tam boyutta aç

‘’ÖĞRET-MEM’’! Öğretmene bakış açısının değiştiği günümüzde, hala umutla öğretmeye heves edebilen, içine korkular bırakılmış çocukların hayatlarına dokunabilen, küçücük fidanlardan isimsiz sanat eserleri çıkarabilen, empati kurabilen, ‘’yapmış olmak için yapılan’’lara rağmen bakış açısını yeniliklere doğru yöneltebilen, hayal kurmayı, denemeyi ve konuşturmayı başarabilen öğetmenlere kolajladım. Selam olsun...

Turuncu zemin üzerinde ahşap bir kapı, kesilmiş gözler, oturan figürler ve alt kenarda bir kaset.Tam boyutta aç

Kıskanan ve takdir eden gözlerin arasında, SENİ SEN YAPAN HER ŞEY! E devam edebilme cesaretiyle, her şeyi abartan ve sürekli nasihat verenlere geliştirilen bağışıklıkla yeryüzünün tüm acımasızlığına rağmen, hayatını benzersiz kılan tüm ayrıntılarınla doğru seçimleri yaptığında mükemmelliğe ilk adımı atmışsın demektir.

Kır manzarasında kitap okuyan yeşil örtülü bir figür, piyano çalan bir kadın ve yan yana duran çocuklar.Tam boyutta aç

Sürekli dönüşerek almamız gereken yolda, sınırlı zihinlere sınırsız güç vermek zordur. Hayal sofrasından bir kaşık alabilmek için sakın istedikleri gibi olma, ‘’HAYIR’’ diyebilmenin dayanılmaz hafifliğini deneyimleyerek kendine kocaman bir ‘’EVET’’ de!

Yana eğilmiş büyük bir yüzün altında kafede tek başına oturan bir adam ve eli ağzında bir çocuk.Tam boyutta aç

SİZ ONLARA UYMAYIN: ‘’UYUMSUZ’’ OLUN

Örgülü saçlı bir kızın portresi, Türk bayrağı ve “Belki Bahçesi” yazısının ortasında basamaklara açılan çizim.Tam boyutta aç

‘’BEN ŞARKIMI SÖYLERKEN İSTERSEN SESİ AÇARSIN.’’

Turuncu bir göğün önünde sıralanan siluetlerin altında eğilmiş koyu bir figür, portreler ve kırmızı bir sandalyeye uzanan mavi figür.Tam boyutta aç

‘’BEN BU CİHANA SIĞMAZAM.’’ Nesimi’nin şiirinden esinlendiğim bu kolajımda sığamayanların kendini bulması ümidiyle...

Yıldızlı gökyüzü, pembe bir beyin kesiti ve kızıl saçlı bir yüzün yanında “Hayat İksiri” ile “Özgürlük” yazıları.Tam boyutta aç

Bir şey ne ise odur, o şey hakkında söylenenler değil, kişinin doğum tarihi de pek önemli değil aslında, dünyaya gözlerini açmak daha önemli! Gözler açılınca hayatının iksirini bulduğunda özgürlüğü tadarsın; onu istemek bedel ödemeyi gerektirir!

Koyu zeminde başörtülü bir kadın, balıklar, kırmızı yapraklı bir ağaç ve kavanoz içinde tek bir göz.Tam boyutta aç

Ayın Oyunu: KURTLAR VE KUZULAR

Geçerken uğramıştı, bu kadar bilgiyle dolu olması sıradışıydı. Sofistike görünümünün aksine gözlerinde güzel görebilmenin izlerini taşıyordu. Kötüyü uzakta arıyor gibiydi ama aslında kötü olan kendinin de dahil olduğu herkesti. Bulanık düşüncelerdeki gerçekliği arıyordu, her zorda bir kendini buluşun saklı olduğunu anlamıştı. Geçerken uğramıştı...

Sepya tonlarında gazete ve fotoğraf parçalarının ortasında tek bir göz. Alt sırada şapkalı bir adam ve kalabalık bir grup var.Tam boyutta aç

ASLOLAN HAYATTIR

Öğretilen kadınlığa nişan alıp elindeki tüm oklarını fırlattı. Sorularda konuşup yanıtlarda susan şairlerin elinden; elleriyle verdiği şairliklerini geri aldı. Arık siyah beyaz olan kadraja sahte gülümsemesini takındığı maskesiyle girmek istemiyordu. Başta öyle karanlıktı ki her şey hepimizin bildiği ama hiç kullanmadığı boşluğu kesen makaslardan birini eline aldı ve başladı kendi ışığıyla aydınlatacağı yarınlarına. Önce kaçışına uğradı. Sonra sadelikten ve sessizlikten güç almaya başladı. Samimiyeti özlemeye başladığında bir soru çıkageldi, evet şimdi ne yapıyoruz?

Cevap gecikmedi: İMKAN BULDUĞU HER YERDEN FIŞKIRAN BİR UMUT VAR!

Yeşil kırların ortasında bir heykel, tavşan çizimi ve köşeli mavi bir yüz. Sarı bir şeritte “Yüzleşme” yazıyor.Tam boyutta aç

Her yerde iyi adamlar arayan kadınlar geziniyordu. Oyuna geldikten sonra düşsel bir ülkede yaşamaya başlıyorlardı. İnsanların kendilerine ait olmayan inanışlar için ölüme gitmeleri hiç de çekici gelmiyordu onaysa. Kendi hakikati için önce kocaman bir yüzleşme gerekiyordu. Ama bunun yerine düşsel ülke daha tatlı ve konforluydu. Aklına Hz. Ali’ye sorulan bir soru geldi: Neyle savaşıyorsun? ‘’Cehaletin üç ordusuyla’’ Öyleyse şöyle demiş:

ALİCE TAVŞAN ÇUKURU OTELİ HASETSİZ DİNGİNLİKLER DİLER VE OLAYLAR HİÇ BİR ZAMAN KİŞİSEL DEĞİLDİR.

Pembe ve toprak tonlarında bir kent çizimi, kesilmiş bir göz, kadın portresi ve sola doğru açılan kâğıt katları.Tam boyutta aç

BİR YOKTAN VAROLUŞ ÖYKÜSÜ

Farklı olanı dışlamanın sınırsızlığı içindeydi. Bu sınırsızlıkta sükutun zararını daha iyi görmeye başladı. Doğruların yalan olduğunu anladığında içindeki bütün mutluluk yok olmuştu: Verirken ve susarken varız da vermeyince ve konuşunca yokmuşuz meğer... Bizden başka olanın varlığını tehdit olarak görmekle değil, onun varlığını kendi varlığımızın garantisi olarak görmekle daha insanca bir hayata kavuşacağız. Dedi ve yolunun serüvenini anlatmak için yola çıktı yalın ayak; çünkü kuşlar ayakkabı giymez.

Ortada eski bir kapı, sağda kırmızı dallı bir ağaç, solda siyah beyaz bir portre. Mor harflerle “Ev neresi?” yazıyor.Tam boyutta aç

AÇ AVUÇLARINI SESİNİ YÜKSELT!

Eve varmak için bütün şeytanları çöpe attım. İçimde çiçekler açtırmak için küçük hesaplardan kaçıp basitçe, kalple yaşamaya bıraktım kendimi. Mutlak gerçeğe susayıp bunaltan çemberlerin içinden geçtim, mutsuzluğun en derininde çiğ olmayan mutluluğu buldum. Hüzünlerimi salıp; ütopyamda geleceğin kilidini açtım. Sizin henüz basıyor olduğunuz topraklara ben yüzümü serdim de geçtim.

Elinde açık kitap tutan çizgi karakterin çevresinde bir kuş, yeşil giysili eğilmiş bir figür ve spiral bir çizim.Tam boyutta aç

BİR OLUŞ HİKAYESİ

iyi olduğunu iddia eden tilkilere el uzattıkça içime daha dikkatli baktım; dışarının seslerini bulup bir bir kendi sesimle değiştirdim. Kendime bakışımla kirlettiğim aynaları temizleyip unutulmaz anlar yaşarken bir adım öne çıkıp şu şiiri aldım dilime:

Dünyaya saldığım türkü Sular aktıkça durulur Bozuk yapılar yıkılır Çürür sarı yaprak gibi Hadi kendini yen hadi kendini.

Kadın portreleri ve boş bir bankın altında mavi saçlı, büyük gözlüklü, yüzü maskeli bir çizim.Tam boyutta aç

Varken yok gibi yaşanan günlerden bir gün hayatı tamir etmeye karar verdim. Masumiyetimle başıma gelenlere minnettar olup onu fanusun içine sakladım. Tavşanı olmayan Alice misali korkusuzca başka dünyalara daldım. Geleceğimi kafama göre kurgularken ay gibi dolanarak geri dönenleri seyre daldım. Mücadeleme saklanmadan devam ederken şu dizeleri aklımdan hiç çıkarmadım:

‘’Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, Onun yıkılmaz, devrilmez olduğunu sanmayın.’’

Çok renkli giysiler içindeki kanatlı figürün iki yanında uçan kuşlar ve “Kendimi öldürdüm öyleyse varım” kupürü.Tam boyutta aç

Yüz yılı aşan bilgi birikimimi fark ettiğimde ‘’Korkmana gerek kalmadı hep varsın ve vardın.’’dedim. Hakikat ihtiyacıyla karanlığın nabzına girip ışığı gözlemlemek istedim. Kanatlı uygarlığın efendileri olan kuşlara baktıkça insanın sadece bir şeyinin olması ile her şeyinin olmasının aynı şey olduğunu o an anladım. Çünkü sadece bir şeyim varsa, artık yoksuz değildim. Sonra kendimi öldürdüm, sesler kayboldu ve geriye sadece varoluşum: KENDİmin kaldığını anlayıp ışıklı elimi geleceğe uzattım.

Siyah beyaz bir kadın portresinin çevresinde renkli fırça izleri, çizgi yüzler ve “Dönüşümüz muhteşem olacak” yazısı.Tam boyutta aç

SENİN HİKAYEN!

Kadın olmak, adam olmak ya da bir kılıfa sarılmış olmak değil, varoluşun hak ettiğini savunmaktı tek derdim. Bitmeyen bir ilhamla hayallerinin de ötesine geçerek her an yeni bir heyecana adım atıp ‘’devrim tanrısı’’ misali şu andan daha genç olacağınızı vaadediyorum. Parçalanmışlığı bir zenginlik haline getirip tarihi bir mekanda sanat ve lüksle beraber evin dışına çıkmayı başararak ruhunuzun aslında dans etmek istediği o notayı bulup içinizde uçuşa geçmeye hazır kuşlarınızı şaha kaldırarak dönüşünüzün muhteşem olacağını garantiliyorum. Tahminlerin ötesinde olabilmeyi, herkesin herkesi aynı zannettiği bir dünyadan çıkıp doğru adresleri bulabilmeye yönlendiriyorum. Çok parlayıp güzel olandan payınızı alacağınızın, mutlu sonu göreceğinizin müjdesini veriyorum. Kısacası bütün sehvenlerinizi sehvenDİRe çevirip ‘’senin’’ hikayene kavuşturuyorum.

Sehven değildir!

Yana bakan gözlerin altında doğrudan izleyiciye bakan bir kadın portresi. Sağda renkli puantiyeli giysisiyle oturan bir figür var.Tam boyutta aç

Mitleri teker teker yıkan hür bir çift gözün geleceğe seyahati...

Ağzı açık siyah beyaz bir yüz çizimi, yana yatmış bir adamın fotoğrafı ve uzun bir gökdelenin yanında yeşil “Yaşamın Gizemi” kupürü.Tam boyutta aç

Akıp giden zamanın izini sürerken, özgürlüğümü eyleme geçirdim. Görünmeyen deneyimlerin ne anlattığına odaklanıp şifreleri çözmeye başladım. Yaşamın gizemini başyapıt fabrikası haline getirerek mikropları keşfettim: Tanrı yeryüzündeki bazı ufacık kurtları gözetleyip de hesap tutmaya tenezül eder mi hiç?

İki sivri kule, saksılarda büyüyen bitki çizimleri ve bir otomobil. Sağ altta ampul biçiminde bir çizim var.Tam boyutta aç

TOHUMLAR PATLAMASI

Mutluluğun rotasını gökyüzüne çizdiğimde; bildiklerimi, gördüklerimi, duyduklarımı unutup sessizliğin sesini açtım. Kendi mucizemi ilmek ilmek dokuyup hesaplamaya başladım, hikayeyi yeniden yazmak için. Ektiğim tohumları uzun süren nadasından sonra patlamaya bıraktım. Tohumlar patladı, sessizliğin sesi kesilip gizliden aşikara bir yolculuk başladı, doğamda olan bilgi açığa çıktı. Kalp atışlarını hızlandıran bir ritimle sebepleri olan maceram ayakları yerden kesmeye başladı. Büyük güne adım adım...

Yeşil boyalı bir yüzün arkasından çıkan mavi eller, sağda boynuzlu bir hayvan başı ve altta “Kimse Gülmüyor” yazısı.Tam boyutta aç

Farkındalıklarla mağaranın duvarını delip özgürlüğe bir kuş uçurdum. Başka ruhları da kurtarmanın umuduyla aslanlı yola lekesiz bir adım attım. Karanlığa tutunan ruhlara esin keçiliği inadında yol gösterdim ve sonunda anladım ki: KİMSE GÜLMÜYOR, gülmek istemiyor. Mutsuzluğu sevenleri kabullenmek mi değiştirmek mi diye sordum. Önemli olanın içerideki çocuğa hayal kurdurabilmek olduğunu anladım, söylediklerini takip ettim, sonsuz bir ufukla hareket eden ve umudunu hiç kaybetmeyen o lider: ‘’Sende olan cesaretin içinde güç, inanç ve dayanıklılık var, sonuç mu? Sonuçsa;eğlenceli, samimi etkin kar topu olacak.’’ Dedi. Asıl soruysa şuydu: ‘’Şimdi ben bu cevaplarla ne yapacağım?’’ Cevap gecikmedi: ‘’Kendini tekrar tekrar keşfet ve asla sana kim olduğunu dikte etmesinler, asıl sen onlara kim olduğunu göster!’’

Koyu zeminde gezegenler, gözler ve bir parmak izi. Ortadaki dağ vadisinde sarı giysili küçük bir figür duruyor.Tam boyutta aç

Anka kuşu küllerini topladı, yola çıkma vakti yaklaştı. Çıkmadan önce dikkatle baktı etrafına ‘’Bunlar da bizden.’’dediklerini aldı içeri, şifa niyetine bir perde araladı ama riyakarlığı görünce acımadı. Hiç korktuğu olmadı, korkmadıkları hasat zamanını getirdi. Bizden olanları şimdi seçmesi gerekiyordu çünkü; saygı duruşu çaldığında kimin bizden olduğunu anlaması güç olacaktı.

Saygı duruşu eşliğinde saygı duruşuna geçen riyakarlara seslendi:

‘’Siz bir cücesiniz, her şeyiniz ama her şeyiniz bir cüceninki kadar küçük. Yine de yola çıkacak olursanız; bizsiz en güzel parçanızı bulmanız ümidiyle.’’

Çocuk tutan bir heykel, üst üste binen yüz parçaları ve açık arazide yeşil bir otobüs. Sağ altta “Geleceğe Varış” yazıyor.Tam boyutta aç

Kıskaçlar arasında, kötü şeylere rağmen emekle korkmadan özgürleşti. Parmağının ucuna aldığı müjde böceğini geleceğe doğru yarıştırmaya başladı; yaşama sevincini kıran, dertlerle yaşamaya bayılan, mızmız, dırdırcı insanlardan uzak kalmak istiyordu çünkü artık. Yasaklara doğmuştu, okusalar düşüncelerini onlar bile yasaktı. Yasağın kilidinin anahtarını bulmuştu:

Biz demiri aşkla dövüyoruz onun için bize itaat ediyor. Biz ne olmasını istiyorsak demir onu oluyor. Bizim işimiz bu.

Gazete kupürleri ve yüz parçalarıyla kaplı üç boyutlu bir maske. Göz boşluklarının üzerinde “Katlanmak” yazıyor.Tam boyutta aç

Bir yanda sosyal hayatta maske takanlar, diğer yanda tüm doğallığıyla olduğu gibi olanlar ve maskelilere KATLANANLAR!